Op pad met bouwadviseur Wim

Op zoek naar een eigen of een nieuw huis?  De kans is groot dat je bij Wim Denys terecht komt. Al twaalf jaar doorkruist de 48-jarige zelfstandig bouwadviseur het Belgische vastgoedlandschap om woondromen waar te maken. “Natuurlijk hebben mensen veel vragen bij een nieuwe woning. Dat is logisch. Maar tegelijk voel je meteen of het goed zit: enthousiasme is moeilijk te verbergen.”

7u02, Breezer in Brakel

De dag starten voor Wim? Dat betekent een bezoekje brengen aan Breezer. Nee, niet de drank, wel de pony. “Toen mijn dochter 12 was, wou ze een paard voor haar communie. Ze reed toen heel veel. Vandaag is ze 20 en zit ze op kot. En het paard? Dat is hier gebleven en vader mag er voor zorgen. Stallen uitmesten, eten geven: het hoort er allemaal bij”, lacht Wim.

“Als verkoper mag je de mensen nog zo overtuigen, als ze dezelfde boodschap krijgen van hun bankier komt die nog overtuigender over.”

8u07, goeiemorgen Nancy

Als zelfstandig bouwadviseur werkt Wim van thuis uit. Met zicht op Breezer en de weide. “Dat is een voordeel.” Net als het feit dat zijn vrouw Nancy een eigen immo-kantoor runt. “Soms verkopen we dezelfde projecten. Maar competitie is er niet. We vullen elkaar vooral aan. We proberen het te beperken, maar sowieso is het werk altijd een gespreksonderwerp. ’s Morgens aan het ontbijt of ’s avonds in de zetel. Tot groot ongenoegen van onze dochter. Als zij ‘stop’ zegt, weten we dat het al te lang duurt.”

9u11, met dank aan de vertrouwensman

De eerste mails zijn al beantwoord, maar nu schiet ook de gsm in actie. Die rinkelt – het zal niet de laatste keer zijn vandaag. Het is de bank. Met goed nieuws. Hun klanten zijn vermogend genoeg om hun droomhuis te financieren. “Ik belde hen gisteren zelf op. De klanten zelf waren wat terughoudend. Ze zagen enkel de totale kost van hun droomhuis, niet de waarde van hun bezittingen. En als verkoper mag je de mensen nog zo overtuigen, als ze dezelfde boodschap krijgen van hun bankier komt die nog overtuigender over.”

10u28, verrassende wending

Doorgaans plant Wim zijn afspraken ’s avonds. “60 procent van mijn prospecten zijn jonge mensen. En die werken overdag. Meestal kunnen ze zich pas ’s avonds of op zaterdagvoormiddag vrijmaken.” Deze keer lukt het wel overdag: Marc en Christine. Een gepensioneerd koppel dat erg geïnteresseerd is in een specifiek lot langs de Rijksweg in Kuurne. “We wonen er vlakbij, maar eigenlijk is het voor onze dochter bedoeld. Ze is verwikkeld in een echtscheiding en misschien is dit een oplossing.” De eerste ontmoeting is hartelijk. Marc en Christine hebben al een concreet woningontwerp voor ogen. “Veel hangt af van onze dochter en van het financiële plaatje natuurlijk.” Met een realistische raming van de volledige bouwkost zijn Marc en Christine een stuk wijzer. “Goed als ik jullie volgende week bel voor een nieuwe afspraak? Met de dochter erbij?”, vraagt Wim. Het koppel knikt instemmend.

“Je kan mensen niet forceren. Ik heb liever dat ze hun tijd nemen en achteraf tevreden zijn”

12u16, de champagne staat koud

Op weg naar de lunch gaat de smartphone opnieuw. Het is Paul aan de telefoon, een klant. Of de afspraak van straks kan worden uitgesteld. Hij en zijn vrouw hebben nog enkele vragen over het compromis en de bijhorende beheersovereenkomst. “Sorry dat we lastige klanten zijn, maar het is toch ook geen broodje, hé”, klinkt het aan de andere kant van de lijn. Wim blijft vriendelijk: “Geen probleem. We zien elkaar zaterdag dan.” Je moet weten: Paul en zijn vrouw willen een studio kopen in Kortrijk. Als kot voor hun zoon. Alles is rond. Deze namiddag zouden ze het compromis tekenen. De champagne stond zelfs al klaar. “Jammer, maar niets aan te doen. Je kan mensen niet forceren. Ik heb liever dat ze hun tijd nemen en achteraf tevreden zijn. Wel jammer is dat ze de primeur van onze nieuwe verpakking voor de champagne missen.”

12u50, snelle hap met Dorothy

Tijd voor lunch. Meestal gebeurt dit onderweg. Als het kan, samen met de dochter. “Dorothy studeert in Gent. Elke week proberen we minstens één keer samen te lunchen. Niets speciaals, een spaghetti of zo. Die momenten zijn fantastisch. We praten bij over van alles en nog wat. Door die lunchafspraken zie ik ze nu meer dan toen ze thuis woonde.”

“Er zijn maar twee momenten waarop ik afspraken weiger. Vrijdagavond voor mijn gezin en zondagmorgen voor mijn koersfiets”

14u22, telefoonronde

Het tekenen van het compromis met Paul en zijn vrouw gaat niet door. Dus komt er tijd vrij. Het ideale moment om mails op te volgen en telefoontjes te doen. “Via de site en de marketingafdeling krijg ik de namen en telefoonnummers van geïnteresseerden door. Eerst bel ik, maar als ik voel dat ze echt geïnteresseerd zijn, spreek ik meteen persoonlijk af. Dat praat makkelijker.”

15u35, to do & to check

Ook al werkt Wim vooral van thuis uit: minstens één keer per week zorgt hij voor permanentie in het hoofdkantoor. Een uitgelezen kans om plannen af te stemmen met de architecten. Eén keer per maand overloopt hij samen met Thomas, de verkoopdirecteur, de lopende projecten. Een vijftiental potentiële verkopen staan op Wims lijstje. Zes ervan worden deze maand verkocht. “Een huis is een impulsaankoop”, vertelt Thomas. “Vaak zijn mensen al maanden op zoek. Als ze eindelijk iets vinden wat hen aanstaat en wat binnen het budget is, is de beslissing eigenlijk al genomen. Van eerste gesprek tot compromis: het duurt soms maar twee weken.”

19u14, avonduren

Wims laatste afspraak van de dag is in Heule. Een jonge koper zet er haar aankoopbelofte om in een officieel compromis. “Zo gaat de nieuwe champagneverpakking alsnog in primeur vandaag”, lacht Wim. Dat het zetten van de handtekening ’s avonds gebeurt, is deel van de job. “Er zijn maar twee momenten waarop ik afspraken weiger – toch in de mate van het mogelijke. Op vrijdagavond en zondagvoormiddag. Vrijdagavond is ons familiemoment. Dan gaan we met het hele gezin uit eten. En de zondag? Dan haal ik mijn koersfiets van stal. Een wereldcoureur zal ik nooit worden, maar met Rudy Pevenage (oud-wielerkampioen en -ploegleider, nvdr.) hebben we er toch een in onze rangen. Hij leidt me elke zondag door de Vlaamse Ardennen.”

* Om de privacy te garanderen zijn de namen van klanten veranderd.